-badanie objęło bardzo małą grupę. Bodaj po kilkunastu gejów i kilkanaście lesbijek.
-podano informacje na temat dwóch „podobieństw”. Ale czy to dwa jedyne podobieństwa przy milionach różnic? Brakuje tu jakiejkolwiek skali, pozwalającej określić, na ile te podobieństwa mogą mieć znaczenie.
- I ostatnia rzecz – nie wiadomo z czego wiem (ale lapsus słowny, późno już ;-)), co w ogóle konkretnie oznacza różnica w symetrii półkul. Może wynika z płci, a może raczej z pewnych cech z nią powiązanych, niekoniecznie stricte „żeńskich” czy „męskich”?

Badania cenne na początek, ale moim zdaniem jednak bardzo, jak to mawiają historycy, przyczynkarskie.

Pozdrawiam :)

No i homikusie, muszę się z Tobą zgodzić w jednym – jakoś nie do końca mi w smak, że mam mózg faceta ;)

Już nie takie wyniki słyszeliśmy. Zaczęło się od Kinsey`a, potem LeVay, Hamer. Dużo zamieszania na początku, a potem ze wstydem trzeba było po ciuchutku odwoływać.

Nie do końca to miałem na myśli mówiąc

Jestem szalenie ciekaw konstruktywnej kontrargumentacji.

Ale co tam, w sumie nie oczekiwałem za wiele.

Psycholiga wciąż jeszcze nie jest zbyt przekonującym dowodem, ale już takie pięknie brzmiące skany aktywności mózgowej – kto wie…

Właśnie, tu już nauka zaczyna poruszać się na trochę innym polu. Również mam nadzieję, że kiedyś coś wreszcie z tego wyniknie. A panowie z rodzaju powyższego zastanowią się i zapłaczą nad czasem straconym na walkę z własnymi urojeniami, fobiami i ograniczeniami. Choć może tym razem oczekuję za wiele…