Gej blog - homoseksualizm

Buszując po niezbadanych czeluściach światowej pajęczyny, natrafiłem na taką społeczną reklamę pod sztandarem AIDES, francuskiej pozarządowej organizacji roztaczającej opiekę nad nosicielami HIV. Jakoś tak sobie oglądam, oglądam i nie mogę przestać… Cholernie to pozytywne. Choć miejscami mogliby być delikatniejsi, no ale cóż, to Francuzi, naród prawdziwie wyzwolony:

To naturalnie nie jedyny spot czy kampania sygnowane przez AIDES, ale ten konkretny klip uważam za generalnie udany. I, jak rzekłem, jedyny w moim odczuciu tak pozytywny.

Na w pełni trójwymiarowym filmie byłem dotąd tylko jeden raz. A było to jakieś pięć czy sześć lat temu, kiedy jeszcze w liceum wybraliśmy się z klasą do nowo powstałego kina IMAX na jakąś, teraz rzekłbym nędzną, animację promującą filmy 3D. Cóż, zrobiło wrażenie, ale tylko wizualne. Poza tym jakoś tak, jak to w burzliwej młodości bywa, przed projekcją nie omieszkaliśmy ze znajomymi wypić w parku kilku napojów średnio procentowych, przez co przez większą część seansu myślałem raczej o wzywającej mnie coraz natarczywiej łazience. Od tego czasu wiele razy planowałem ponownie nawiedzić IMAX, wszak dojechać na Sadybę to wcale nie takie znowu halo, ale jakoś się nie zeszło… do wczoraj.

A właśnie w dniu wczorajszym miałem gigantyczną przyjemność wybrać się do kina IMAX na film „Beowulf 3D” :] Jakoś tak wcześniej niewiele słyszałem o najnowszej ekranizacji, ale jak tylko zrobiło się o niej trochę głośniej, wiedziałem już, że muszę to obejrzeć. I to nie na zwykłym ekranie (bo film grany jest w każdym kinie), ale tak, jak należy, czyli w pełnym 3D. Jak postanowiłem, tak zrobiłem, a wrażenia swe poniżej opisałem.

Hop! dalej »

W światowych mediach LGBT o Polsce zawsze trochę się mówiło. Raz mniej, raz więcej, zależy jakim to nowym homofobicznym wybrykiem wykazali się Jaśnie Nam Panujący. Za rządów Kaczyńskiego, jak wszem i wobec wiadomo, wybryki te wybrykały jak grzyby po deszczu, żeby wspomnieć choć sprawę Teletubisiów, wyśmiewaną jak świat szeroki.

Potem nadeszły w Polsce wybory, przez media gejowskie również obserwowane ze wzmożonym zainteresowaniem. Wygrał Tusk – powszechnie komentowano to jako nadzieję dla polskich lesbijek i gejów oraz zapowiedź początku końca homofobii Polaków, którzy dość już mają ultrakonserwatywnych populistów. Ale niestety, wszystko co piękne, szybko się kończy.

Hop! dalej »

Podczas sześciogodzinnej podróży powrotnej z dalekich rubieży Rzeczypospolitej Polskiej, między jednym ziewnięciem a drugim, oddawałem się akurat rozkoszy głębokiej zadumy nad istotą homofobii. Po niej nastąpiła gwałtowna burza mózgów (bo musi Czytelnik wiedzieć, że mam ich aż czternaście i jedną siódmą), z której wynikły poniższe spostrzeżenia oparte na bardziej lub mniej wnikliwej obserwacji wypowiedzi różnych ludzi.

By być konkretniejszym – zastanowił mnie punkt widzenia ludzi, których nazwałbym homofobami, a także ludzi, którzy siebie nie nazwaliby homofobami, jednak coś tam trochę nie tak z tą ich nie-homofobią. Ostatecznie wyłuskałem z całości dokładnie dwa podstawowe i zadziwiające błędy aka absurdy w pojmowaniu homoseksualizmu i w kształtowaniu sobie opinii o nim.

Hop! dalej »

Ależ ostatnio dużo nowych książek, aż człowiek nie nadąża. Dopiero co była pierwsza premiera, potem nastał czas drugiej premiery, a tu nagle dziś wieczorem mamy kolejną premierę książki gejowskiej, jeśli dobrze liczę, trzecią w kolejności na mojej liście. A jest nią „Berek” Marcina Szczygielskiego. Pozwolę sobie przytoczyć krótką informację:

Instytut Wydawniczy Latarnik
zaprasza na uroczystą premierę książki
Marcina Szczygielskiego
BEREK
do Klubu TORO (Warszawa, ul. Marszałkowska 3/5)
w dniu 21 listopada 2007r (środa) o godz. 18.00

Hop! dalej »

Słowa Agnieszki Graff, które przytoczyłem w poprzednim wpisie, a tym samym krótki artykuł przez nią opublikowany, miały ścisły związek z Marszem Równości, który odbył się w sobotę 17 listopada w Poznaniu na zakończenie poznańskich IV Dni Równości i Tolerancji 2007 i wzięło w nim udział około 350 osób m.in. z organizacji mniejszości seksualnych, Zielonych 2004, Federacji Anarchistycznej, Młodych Socjalistów i RACJI Polskiej Lewicy.

Naturalnie nie obyło się bez kontrowersji. Wzbudzało je przede wszystkim miejsce startu Marszu. A rozpoczął się on pod pomnikiem Poznańskiego Czerwca 1956 (znane Poznańskie Krzyże). Z tego powodu swoje agresywne wątpliwości wyrazili m.in. kombatanci Czerwca ‚56 mówiąc, że jest to po prostu profanacja.

Hop! dalej »